Poezia “Balade Nizamesh” nga Ismail Kadare

Nder dy male me debore
Ra nje trim vetulle-holle.

O ju korba qe me hani,
Syt’e zez te mos m’i ngani!
Se kur nat’e zez’ te bjere,
Do vrapoj un’ porsi ere,
Atdheu ku me pret,
Tek deti buçet.

O ju korba qe me grini,
Syt’ e zez’ vetem m’i lini,
Se pa ta s’do gjej dot rruget
Ne te erret, net e muget,
Ku nena me pret,
Tek deti buçet.

O ju korba qe mi sosni,
Syt’e zez mos m’i groposni!
Se pa ta s’kam per te pare
Vajzen time, mall’n e pare,
Tek deti buçet
Dhe pret ajo, pret.

O ju korba, ate nate
Syt’e zez perse m’i late?
Drejt atdheut, n’erresire,
Ika detit,
Por te lidhur me zinxhire
Prap e gjeta.
O ju korba, pse s’mi nxoret
Syt’ e zz mua te gjorit?
Qe dot rrugen te mos gjeja
Rruge shkreten,
Se kish vdekur dhe neneja,
Ishte tretur.

O ju korba kur me soset,
Syt’e zez pse s’mi groposet?
Se kur shkoja kallamese,
Ndala kale,
Pashe vajzen e pabese
Me nje djale.

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *